JA - klasa 1-2

Praca z emocjami

Program ma za zadanie wspierać dziecko w taki sposób, aby rozwijało się prawidłowo i przygotowywało do roli ucznia. Dziecko musi mieć poczucie sukcesu, aby chętnie uczyć się nowych umiejętności, radziło sobie z codziennymi czynnościami, co w konsekwencji prowadzi do bycia samodzielnym. Przejście wszystkich kroków programu pozwala wychować osobę świadomą swoich emocji, dojrzałą, z adekwatnym poczuciem własnej wartości, asertywną i pewną siebie.

Początek szkoły podstawowej to newralgiczny dla dzieci czas w kwestii poczucia własnej wartości. Dzieci potrafią już bardziej niż przedszkolaki kontrolować emocje, nie oznacza to jednak, że tych emocji jest mniej. Wrażliwość dzieci dotyczy głównie ich osoby – chcą być akceptowane, kochane, doceniane. Program pozwala na pomoc dzieciom w akceptacji ich emocjonalności. Daje podstawy do skutecznego nazywania i rozumienia wewnętrznych odczuć. Pomaga w budowaniu stabilnego obrazu swojej osoby, niezależnego od bodźców zewnętrznych.

Nie można zmusić ziarna do rozwoju i kiełkowania, można jedynie stworzyć warunki zezwalające na to, aby ziarno rozwinęło wszystkie tkwiące w nim możliwości.

Carl Rogers

7 Siódmy rok życia to przełom w rozwoju emocjonalnym i społecznym człowieka. Siedmiolatek wydaje się zupełnym przeciwieństwem dziecka, którym był jeszcze rok wcześniej. Dziecko nie ulega już tak skrajnym emocjom, wydaje się być wyciszone, unika hałasu, rywalizacji. Bardzo dużo się uczy i ciągle jest czymś zajęty. W tym okresie dziecko wydaje się smutne, przygaszone, często wyolbrzymia problemy, skarży się, że nikt go nie lubi, że inni robią mu na złość. Pojawiają się lęki związane z funkcjonowaniem w społeczeństwie – ocenianiem, niechęcią. Siedmiolatek idzie do szkoły, poznaje nowych kolegów, staje się elementem nowej grupy społecznej, a także zaczyna pełnić nową rolę – ucznia. Pojawia się autorytet w postaci wychowawcy.

8 Ośmiolatki nie mają problemów z nawiązywaniem kontaktów i robią to chętnie. Ważna jest dla nich pozycja w klasie, walczą o prestiż. Dziecko świadomiej podchodzi do kwestii przyjaźni – przyjaciel jest osobą z którą dzieli wspólne zainteresowania. Jest to czas, gdy dziecko staje się mniej egocentryczne – zauważa potrzeby innych, chce sprawiać przyjemność i dzielić się. W tym wieku dzieci są na ogół radosne, pogodne i troskliwe. Z powodu rosnącej empatii łatwo się wzruszają i płaczą. Silnie odczuwają wszelkie porażki i przegrane, jednak te negatywne emocje szybko mijają.

Metoda

Podręcznik z ćwiczeniami, które zabezpieczają rozwój: kompetencji emocjonalnych i poznawczych, a także kompetencji społecznych. W skład zestawu wchodzą:

  • scenariusze do prowadzenia zajęć;
  • karty pracy dla dzieci;
  • karty pracy dla grupy;
  • rozsypanka zdjęć;
  • emonakładaki;
  • maskotka JA.

Organizacja spotkań

30 spotkań (2 x 60 minut + przerwa)
1 spotkanie w tygodniu.